Ziekte van Pfeiffer > Pfeiffer verhalen

Mijn 1e ervaring als "oudje" (48) met Pfeiffer....best heftig...:(

<< < (2/3) > >>

rsd69:
 Reactie Peetje:
Hou de kinderen in de gaten, je zou ze besmet kunnen hebben, of misschien heb jij het wel van 1 van hen.

@peetje; mijn dochter voelt zich ook niet fit. Dit houden we nog een week in de gaten. Ze is nl net weer begonnen met haar opleiding en fanatiek sporten dus de vermoeidheid kan daar ook door komen....even in de gaten houden dus.

Reactie van Wiekspiet:
Ik weet dat dat heel moeielijk is omdat ik zelf ook altijd 120% van mezelf eistte, en pas na een jaar kon ik hier pas mee omgaan, en toen was het al te laat.

@wiekspiet, ook jou ervaring zou van toepassing zijn op mij (120% eisen van mijzelf ) enne CVS is mijn grootste angst daar moet ik niet aan denken:( daar zit ik dus echt niet op te wachten...  bedankt voor het delen van je ervaring dat geeft mij weer moed en steun om te weten dat ik het echt rustig aan moet doen en heel goed naar mijn lichaam moet luisteren.

Gisteren was ik de hele hockeywedstrijd wezen kijken naar mijn dochter  (een uur staan langs het veld) dat was dus te lang...nou ja dan weet ik dat ook weer.

Peetje:
Volgende wedstijd een krukje meenemen. ;-) Er zijn van de opvouwbare driepootkrukjes, makkelijk mee te nemen en zitten best goed.

En inderdaad wat Wiekspiet zegt, van helemaal niks doen, ga je je niet beter voelen, dus wel wat blijven doen, maar oppassen voor overbelasten. En die grens vinden, is best lastig.

Hoe ging het bij de huisarts?

rsd69:
Nou afgelopen maandag heb ik een goed gesprek met mijn huisarts gehad. Ze heeft gezegd dat ik echt beter voor mijzelf moet zorgen en lief zijn voor mijzelf anders kan het nog wel eens de verkeerde kant op gaan....die kwam wel even bij me binnen. Ik heb niet beseft dat ik zo ziek ben geweest. Deze periode is goed om heel goed over mijzelf na te denken waar ik de afgelopen periode allemaal mee bezig ben geweest.  Daar waar we het eerder over hadden, 120% van jezelf geven, te hard zijn voor jezelf en voor iedereen willen zorgen. Nu moet ik voor mijzelf zorgen en kom ik op de 1e plaats.....heel erg moeilijk voor me maar ik moet. Gelukkig heb ik zoveel lieve mensen om mij heen dus het komt goed.

Donderdag ben ik bij de bedrijfsarts geweest en ook zij weet heel goed wat ik door maak en staat achter me, ik krijg alle steun. Ik moet 5 oktober weer terug komen en tot die tijd rustig aan.... de 3 R's in acht nemen: rust, reinheid en regelmaat. Ik ga volgende week starten met een speciaal programma bij de fysiotherapeut speciaal voor mensen met vermoeidheidsklachten  (CVS en Pfeiffer) dus stapje voor stapje....

Ik heb gisteren heerlijk op de tribune naar hockey van mijn dochter gekeken...beter:)

Peetje:
Klinkt als een fijne huisarts.

Hoe bevalt het bij de fysio?

rsd69:
Beetje late reactie....ik moet zeggen dat het mij goed bevalt om onder begeleiding van een fysiotherapeut weer het sporten op te pakken. Ik heb eerst een nulmeting gedaan wb conditie en kracht en aan de hand daarvan is er een programma opgesteld. Mijn conditie was nul maar mijn kracht met name in mijn benen was uitzonderlijk en dat voelde toch fijn:). Mijn conditie gaat heel langzaam weer omhoog, met kleine stapjes maar toch... ik ga volgende week weer voorzichtig  aan beginnen met werken. Op de maandag, woensdag en de vrijdag 2u. Dan kan ik de dagen daar tussen rustig aan doen. Vorige week zaterdag na 2 maanden voor het eerst weer echt 'uit' geweest naar een concert. Gelukkig hadden we zitplaatsen en was het om 22:30u ongeveer afgelopen. Dat ging heel goed en was gezellig. Ik was de dag daarna niet brak. Ik pak het heel geleidelijk op en dat gaat echt goed. Ik hoop dat het zo blijft gaan, ik heb er alle vertrouwen in dat het goed gaat komen. Gelukkig zijn mijn waarden buiten die van mijn lever inmiddels allemaal weer normaal. En mijn lever ook bijna gelukkig, dat is mooi. Weten jullie hoe lang het pfeiffer virus eigenlijk in je bloed blijft?

Navigatie

[0] Berichtenindex

[#] Volgende pagina

[*] Vorige pagina

Naar de volledige versie