Ziekte van Pfeiffer > Pfeiffer verhalen

Burn-out? Nee...tblijkt na 4 maanden pfeiffer te zijn

(1/2) > >>

Eline86:
Ik heb afgelopen week hier eens wat rondgekeken en gelezen over Pfeiffer. Ik weet sinds een week dat ik pfeiffer heb (waarschijnlijk al wel in de herstelfase) en schrik best wel van de verhalen die ik hier lees...

Mn eigen verhaal wil ik toch ook maar even delen. Mede omdat ik anderen wil waarschuwen je niet zomaar aan te laten praten dat je burn-out bent, sluit eerst goed andere medische oorzaken uit!!

In september kreeg ik flink de griep. Na die griep, van 2 weken echt helemaal niets kunnen van moeheid, heb ik een gesprek gehad met mn leidinggevende. Erg fijn, hoeveel steun ik ontving! Maar hij raadde me aan om mijn moeheid serieus te nemen, alle extra taken neer te leggen en hulp te zoeken omdat ik een veel te sterk verantwoordelijkheidsgevoel heb binnen mn team. Dat laatste herkende ik wel, maar het stigma 'burn-out' is best lastig. Ik was altijd nuchter, makkelijk en sociaal. Niet bepaald een perfectionist. Wel ontzettend enthousiast en deed gerust nog eens wat in eigen tijd. MAar goed, ik dacht 'blijkbaar kan ook mij dat overkomen'.
Ik tobde maar voort; moe, totaal niet kunnen concentreren, hoofdpijn, steeds koorts en veel ziek, raar blijven hoesten en benauwd zijn. Verder erg raar in mn hoofd en zware armen en benen. En soms had ik dagen dat ik niet verder kwam dan van bed naar de bank en weer terug. Ik besloot toch eerst naar de dokter te gaan, die voelde opgezette klieren; bloedgeprikt; niets afwijkends...? Dus de raad van mn leidinggevende aangenomen en gestart met supervisie gesprekken. Er vanuitgaande dat ik hard op weg was burn-out te raken. Aan deze gesprekken heb ik echt ontzetten veel gehad. Ik ben anders in mn werk komen te staan en heb geleerd mn lichaam serieus te nemen en te zoeken naar een betere balans tussen rust en inspanning. Ook heel duidelijk geleerd dat je voor jezelf moet accepteren dat je moe bent en het niet moet ontkennen. Dan maak je het alleen maar moeilijker voor jezelf. Neem jezelf serieus! En neem gewoon rust als je niet meer kunt. Ook al lig je dan de halve dag of langer op bed. Luister lekker naar jezelf en niet naar anderen ;)

Maar goed... na 5 gesprekken knapte ik wel op en begon ik mn werk weer meer op te pakken, maar ik bleef lichamelijk moe. Ik slaap nachten van 10-12 uur en kan dan mn werk een beetje doen, om dan thuis te komen en op de bank neer te ploffen en weer vroeg naar bed te gaan.. Daarom besloot ik om eens een afspraak te maken bij een natuurgeneeskundige. Ik had er wel eens van gehoord, maar had geen idee wat ik er van moet verwachten. Vorige week ben ik er geweest en heeft ze me helemaal doorgemeten en ja hoor...raak! Pfeiffer! Niet leuk, maar tgeeft wel duidelijkheid. Ik heb van haar nu medicatie gekregen om de milt en de lever te laten genezen en volgens haar gaat het virus dan je lichaam uit. Verder heb ik een flinke dosis vitamine D voorgeschreven gekregen, om extra energie te krijgen. Over 3 weken moet ik terug komen om weer te meten. Ik ben heel erg benieuwd of het aanslaat! Mn keelpijn en hoest ben ik al wel kwijt. Dat scheelt al veel zeg!

Lieve groetjes en veel sterkte allemaal!

lied89:
Tjee, dat heeft lang geduurd voor je eindelijk de goede diagnose hebt....
Vervelend dat ze dachten dat je een burn-out had.

Je moet niet schrikken van al die verhalen hier. De meeste mensen die nog op het forum zitten zoals ik hebben al lang geleden pfeiffer gehad en dus langdurig klachten. Mensen die snel weer van pfeiffer af zijn, zijn niet lang op het forum.

Ik hoop dat je een beetje steun hier op het forum kan vinden.
Het is wel goed dat je naar jezelf luistert inderdaad. Het accepteren dat je moe bent valt niet altijd mee, vind ik dan.

Ik hoop voor je dat de medicatie van de natuurgeneeskunde gaat werken. Ik ben zelf bij een mesoloog geweest, helaas heeft me dat niet heel erg geholpen. Wat krijg je voor je lever enzo?
Een virus blijft trouwens altijd in je lijf als je het eenmaal hebt...
Ik hoop dat het helpt.
Jij ook veel sterkte!

mini:
ten eerste wil ik je zeggen dat je (wat lied al zegt) niet moet schrikken van al die verhalen hier! ik vind het knap van je dat je al zo snel aan jezelf denkt en rust neemt, dat is erg belangrijk als je pfeiffer hebt! nee laat je vooral niets aanpraten!! dat je een burn-out hebt of dat het 'tussen de oren' zit! pfeiffer is een herpesvirus en bijft inderdaad in je lichaam, dus wat die arts zegt dat het vanzelf weg gaat klopt niet.
het belangrijkste is veel rust, gezond eten en drinken (je weerstand opbouwen) en alcohol vermijden.
veel sterkte en beterschap!!

Peetje:
Ik kan niet zo veel meer toevoegen aan mijn bovenposters.
Je moet echt niet schrikken van alle langdurig zieken hier. Dat zijn degenen die hier langer blijven hangen. De meeste Pfeifferpatienten zijn na een paar maanden genezen en die zie je dan niet meer. Wij zijn de uitzonderingen, onthou dat goed.
Beterschap!

Beertje:
Hoi hoi

Sterkte ermee!
En idd schrik niet van al de verhalen hier... Meeste mensen knappen gewoon weer op!
Overspannen / burnout moet je je zeker niet aan laten praten maar het KAN ook een combi zijn. (Helaas ervaring mee).
Je weet zelf hoe je je voelt en niet iemand anders. Het stomme is dat er veel raakvlakken zijn. En wordt er (naar mijn idee) in de huidige maatschappij al snel gedacht dat iemand overspannen is. Met alle werkdruk enzo.

Goed naar jezelf luisteren idd wat hierboven al wordt gezegd

Liefs en sterkte 😃

Navigatie

[0] Berichtenindex

[#] Volgende pagina

Naar de volledige versie