Ziekte van Pfeiffer > Pfeiffer verhalen

Mijn verhaal

(1/34) > >>

Floor:
Hoi allemaal,

Sinds vorige week heb ik me aangemeld op dit forum en een vraag geplaatst. Dankzij Vincent zijn verhaal heb ik ook besloten om mijn verhaal hier te vertellen. Al is het alleen al om het even van me af te schrijven en te weten dat de mensen die dit lezen, begrijpen wat ik bedoel. Ik herken veel in het verhaal van Vincent en ook in de reacties en dat geeft me het gevoel dat ik echt niet gek ben.

Het begon bij mij ongeveer een jaar geleden met druk op de borst. Ik schrok me rot. Ik dacht gelijk dat ik iets aan mijn hart had, maar bij inspanning werd het niet erger en dat stelde me gerust. Het trok na een aantal weken weg. Ik was al een tijd best moe, maar dat leek toen nog op normale vermoeidheid, dacht ik. Had op dat moment twee banen, was net getrouwd en mijn man was aan het herstellen van een operatie. In de voorjaarsvakantie begon ik me ook veel misselijk en raar te voelen. Ik had een stukje hardgelopen en mijn benen waren daar dagen moe van. Na de vakantie ging het uiteindelijk niet meer en toen zat ik thuis. Ik dacht in eerste instantie nog met een paar dagen weer op het werk te zijn, maar voelde ook dat het niet klopte. Ik was wel weer naar het werk gekomen, maar toen ging het helemaal mis. Ik kon ook niet meer autorijden. Ik had dit nog nooit meegemaakt. Ik voelde me zo eng, raar, extreem moe, druk op de borst (kon gewoon niets) en vond het in het begin behoorlijk eng. Ik ben toen naar de dokter geweest en heb bloed laten prikken. Daar kwam uit dat ik een virusinfectie had. De dokter dacht dat het snel weer beter met me zou gaan, maar dat we voor de zekerheid (over een week mof zes) nog zouden prikken voor pfeiffer en dat andere virus. Ik vertrouwde het niet en heb toen maar eerder laten controleren op pfeiffer. Ik weet nog dat ik erg opgelucht was dat het 'maar' pfeiffer was. Het had ook veel erger kunnen zijn, maar dat ik er zo lang zoet mee zou zijn, had ik toen nog niet kunnen bedenken.

De druk op mijn borst werd minder, maar ik bleef last houden van een vervelend gevoel op bh hoogte. De dokter dacht dat het mijn maag was (maagzuur in de slokdarm) en ik kreeg maagzuurremmers.

Ik ben tot begin mei thuisgebleven en ben toen weer een paar uurtjes gaan werken. Dat viel niet mee met twee banen en ik voelde me ook nog niet in orde. Ik was nog erg moe en eng. Ik had moeite om gesprekken met mensen te voeren en sloot me het liefst op in mijn kamer. Uiteindelijk ging het wel beter en kreeg ik weer meer vertrouwen in mijn lichaam en kon ik steeds wat meer werken totdat ik denk ik te veel hooi op mijn vork had genomen en een enorme terugval kreeg. Het was juni/juli en ik moest weer opnieuw beginnen. Een enorme klap. Uiteindelijk weer in augustus begonnen. Het ging in het begin weer erg moeilijk en soms moest ik ook thuisblijven, maar in oktober en november ging het steeds beter en ik kreeg weer wat meer vertrouwen en begon het gevoel te krijgen dat het nu echt de goede kant op ging. (laten we zeggen dat ik nu 60/65 procent kon doen van wat ik normaal deed en dat is beduidend meer dan 0 procent). Vervolgens kreeg ik weer mindere dagen en uiteindelijk viel ik weer terug... Mijn man ik dachten er bijna te zijn en dit was voor ons allebei erg moeilijk. Ik voelde me ook erg rot naar mijn werk toe (had trouwens inmiddels een baan). Ik zit nu nog thuis en moet weer opnieuw opbouwen. Ik hoop echt dat dit mijn laatste terugval is.

Ik had in december inmiddels ook een maagonderzoek gehad, omdat ik maar last van mijn maag bleef houden. Met dat plekje ging het overigens goed. Ik bleek te veel gal in mijn maag te hebben en mijn maag is daardoor geirriteerd. Ik moet voorlopig maagzuurremmers blijven slikken totdat het overgaat. Dit kan ook blijvend zijn, maar staat volgens de arten los van de pfeiffer en toch denk ik weleens, als mijn pfeiffer over is, herstelt het misschien ook wel. Herkennen jullie ook dat je ook ineens allerlei andere klachten en kwaaltjes krijgt? Ik ben nog nooit zoveel bij de dokter geweest.

Ik vraag me af waardoor terugvallen veroorzaakt worden. Neem je dan toch te veel hooi op je vork of kan je er gewoon niets aan doen? Ik hoop echt dat wanneer ik het voorzichtiger aanpak, ik niet meer terugval, want op deze manier ben ik misschien nog wel een jaar bezig. Dit is de korte vresie van mijn verhaal en ik vond het fijn om het even kwijt te kunnen en ben ook benieuwd of jullie dingen herkennen.

Bedankt!

Beertje:
Beste floor,

Ik heb ook veel last gehad van mijn maag. Ook maagzuur remmers geslikt (omeprazol). Nu slik ik ze alleen nog als het nodig is. Heb ook veel andere klachtjes oa last van mijn hormonen wanneer ik ongesteld moet worden. Erger dan normaal.
Het is echt een stom virus. Ik weet het zelf ook niet meer soms, heb me dan ook laten doorsturen naar een internist.
Succes!

lied89:
Het is soms inderdaad fijn om je verhaal van je af te schrijven. En de meeste mensen hier begrijpen je zeker wel!
Ik wel tenminste, veel is ook voor mij herkenbaar.
Ik heb ook last van druk/pijn op de borst in combinatie met benauwdheid. Na mijn operatie (keelamandelen) heb ik daar nog meer last van. Vooral na douchen wat heel erg vervelend is. Eerst was ik ook bang dat het iets met mijn hart te maken had aangezien ik ook soms last heb van hartkloppingen. Maar gelukkig blijkt er niks aan de hand te zijn met mij hart en heeft het waarschijnlijk te maken met dat je lichaam aangeeft dat het te zwaar voor je is.
Het is maar pfeiffer dat hoor je wel vaker. Dat dacht ik in het begin ook, dacht dat ik binnen een half jaar er wel vanaf zou zijn, had het al redelijk ruim genomen. Maar pfeiffer kan ook echt heel vervelend zijn en is als je er langdurig last van hebt en verschrikkelijk!
Ik hoop ook voor je dat dit je laatste terugval zal zijn, maar helaas is dat niet te voorspellen. Qua energie gaat het bij mij nu achteruit en steeds vraag ik me weer af, doe ik echt weer te veel of is er iets anders aan de hand.
Klachten, kwaaltjes ja heel veel, te veel om op te noemen. Soms heb ik last van de ene klacht en denk dan o, ik heb er vandaag minder last van maar dan heb ik wel weer ergens anders last van.
Heel veel beterschap!

Groetjes

Floor:
Beste Beertje en Lied89

Bedankt voor jullie reacties! Het is aan de ene kant fijn dat jullie de klachten herkennen, maar andere de kant voor jullie heel vervelend dat jullie dat ook zo ervaren. Beertje heb je al een maagonderzoek gehad of word je daarom doorverwezen? Ik heb altijd al zware menstruaties gehad, maar nu mag ik vanwege mijn maag geen iboprofen en zo slikken en moet ik het doen met paracetemol en dat valt niet mee. Ik slik trouwens ook omeprazol, maar heb het echt nog nodig. Het ging al weken heel goed met medicatie maar sinds een paar dagen heb ik er weer last van. Ik heb zo'n zwaar gevoel in mijn maag en heb weer last van mijn borstbeen. Ik moet ook erg uitkijken met wat ik eet en drink. Daarbij heb ik ook last van een soort spierpijn in mijn rug en denk ook mijn borst. Gek he? Hoort wel bij virusinfecties, maar zou je eigenlijk alleen in het begin moeten hebben. Ik ben wel blij dat ik het maagonderzoek gehad heb, want dat is dan weer een zorg minder. Het is niets ernstigs, maar hoop wel dat het zich vanzelf herstelt (gal minder wordt en mijn maagwand weer kan herstellen). Het was overigens geen prettig onderzoek. Mocht je het krijgen en vragen hebben, hoor ik het wel.

Mijn hart heeft de dokter de eerste keer al gecontroleerd, maar dat was blijkbaar in orde. Had wel een hoge hartslag. Mijn bloed is ook op stolsel onderzocht om dat uit te sluiten, maar volgens mij had ik in het begin echt last van hartkloppingen, maar ik moet je eerlijk zeggen dat ik niet precies weet wanneer je nou spreekt van hartkloppingen. Het stelt me toch gerust dat jullie dit herkennen en het er gewoon allemaal bij lijkt te horen, die angst is namelijk niet echt bevorderend voor je herstel. Ik moet zeggen dat ik daar nu wel redelijk rustig onder was, maar dat mijn maag weer opspeelt en dat borstbeen (laag/nu waarschijnlijk net de overgang van mijn maag naar de slokdarm) is niet fijn. Ik hoop dat we allemaal ons abbonnement bij de dokter snel niet meer nodig hebben. Mijn dokter zei echt al tegen mij dat ik alles op zich moet afhandelen, stuk voor stuk. Hoe lang zijn jullie inmiddels al bezig?

Jullie ook veel succes!!

SandraV1976:
Hey Floor,

Zo herkenbaar allemaal en daarom vind ik dit forum zo fijn.
Last van mijn maag heb ik nog niet gehad maar wel van mijn hartslag. Op het moment heb ik medicatie voor mijn te snelle hartslag.
Was altijd heel eng en zeker tijdens het sporten toen.

Ik zit nu al 3 maanden thuis van het werk maar als ik terugdenk zit ik hier al veel langer mee. Maar ik ben gewoon door blijven gaan en dacht dat ik gewoon een slechte conditie had.

Sterkte hoor!

Navigatie

[0] Berichtenindex

[#] Volgende pagina

Naar de volledige versie