Auteur Topic: Hoe ik het ervaar...  (gelezen 1365 keer)

0 leden en 1 gast bekijken dit topic.

sunnyke

  • Lid
  • Berichten: 4
Hoe ik het ervaar...
« Gepost op: 06 september, 2017, 19:06:34 »
Hoi iedereen,
Had vorige week enkele vragen gesteld in ander deelforum hier, maar wil nu ff  hier mijn ervaringen totnutoe  neerzetten.
Sinds vorige woensdag weer ik dat ik recent pfeiffer had en nog in de nasleep hiervan zit.
Voelde me wel al langer moe, maar dit wijtte ik aan de combi werk-gezin en alle randactiviteiten.
Pas 2 weken geleden kreeg ik keelpijn, was erg suf in mijn hoofd en was ik zo moe dat ik s middags op bed moest liggen. Dan begonnen ook mijn okselklieren pijn te doen.
Met die klachten ben ik dan naar de HA gestapt. Die deed een bloedafname waaruit dus bleek dat het virus nog steeds actief in mijn bloed aanwezig was.
Heb vorige week heel veel gerust en ben sommige dagen vroeg gaan slapen.
Ik had tot maandag nog last met inademen en luide hartslag.
Het suffige is gelukkig al veel minder, maar nu lijkt mijn hele nek vast te zitten,  met hoofdpijn en duizeligheid.
Ik voelde me gisteren al fittet, maar vandaag weer duizelig en loom.
Ik wilde morgen terug gaan werken, maar krijg van veel mensen de raad mijn ziekteverlof helemaal te nemen omdat ik anders weer heel snel in mijn reserves zit.
Ik vind dat frustrerend om te voelen dat het lichaam nog niet mee wil. Ben ook bezorgd omdat ik niet weet hoelang dit zo nog gaat zijn.
Heb alleszins een afspraak gemaakt bij een homeopaat en Osteopaat om er alles aan te doen om er weer helemaal te kunnen staan...


sunnyke

  • Lid
  • Berichten: 4
Re: Hoe ik het ervaar...
« Reactie #1 Gepost op: 16 september, 2017, 09:53:43 »
Hoi,
Even een update want heb sterk het gevoel dat ik er nog lang niet vanaf ga zijn ...😐.
Ben na 2 en een halve week rust donderdag terug gaan werken, maar namiddag werd ik doodmoe en kon ik me met moeite concentreren. Ben om 17u thuisgekomen en ben op de bank gaan liggen.  Ik had nog een infoavond op school van mijn kinderen,  dus daar ben ik nog naartoe geweest en dan om half 10 gaan slapen.
Gisteren morgen voelde ik me bij het opstaan wel OK.  Ik had heel goed geslapen.  Ben terug gaan werken maar na een uurtje of 2 begon ik licht in mijn hoofd te worden en draaierig.
Tegen de middag voelde ik me ineens echt slecht, bibberen op mijn benen, zweten, gevoel van flauw te gaan vallen. Ik zag zo bleek dat ze me naar huis hebben gebracht..
Thuis voelde ik me nog steeds zo slecht ook al lag ik weer op de bank. Leek echt een bloeddrukval of zo.
Heb dan de HA  gebeld. Intussen begon ik heel erg te bibberen en klappertanden en had ik het ook erg koud.
Toen de HA een uur later kwam, bleek mijn bloeddruk normaal maar zei ze dat ik een acute ontsteking van mijn binnenoor of evenwichtsorgaan had.  Dat zou blijkbaar wel meer voorkomen na vermoeidheid. 
Ze schreef me 2 soorten pillen voor, en 3 dagen rust maar het is nu toch weekend dus maandag moet ik weer terug gaan werken.
Ik heb er een slecht gevoel bij. Mijn lichaam geeft me signalen dat het nog niet genezen is. Inspanningen kosten me energie en de dokter blijft er licht overheen gaan.
Ik ben echt bang dat ik nu het 1 na het ander ga krijgen en dat mijn werk er echt onder gaat lijden...
Voel me nog steeds  niet de oude en daar word ik verdrietig van.   😪

Peetje

  • Moderator
  • Lid
  • Berichten: 1880
  • Geslacht: Vrouw
    • Wizardzone
Re: Hoe ik het ervaar...
« Reactie #2 Gepost op: 25 september, 2017, 19:32:13 »
Inmiddels ruim een week verder. Hoe voel je je nu?
Werken kun je het beste rustig opbouwen. Niet gelijk hele dagen, maar beginnen met halve dagen of desnoods om de dag een paar uur.

sunnyke

  • Lid
  • Berichten: 4
Re: Hoe ik het ervaar...
« Reactie #3 Gepost op: 30 januari, 2018, 21:00:02 »
Hoi
Ik wil toch mijn verhaal verder aanvullen.. ben dus na mijn laatste bericht 1.5 maand thuis gebleven van mijn werk. Had een begripvolle HA die me waarschuwde dat ik anders wel eens CVS zou kunnen krijgen indien ik niet genoeg zou rusten.
De rust heeft me goed gedaan ên ben begin november terug gaan werken 30 u in de week.
Op zich is dat redelijk gegaan,  al voelde ik me in het weekend wel vaak moe of wat slapjes.
Afgelopen weekend is echter de duizeligheid teruggekomen en leek ik gisteren flink verkouden . Ik voelde me weer even moe en slap als in september.
Uit mijn bloedwaarden blikt dat mijn actieve IGm waarden nog steeds even hoog staan als 5 maanden geleden.
Daar schroschrok ik wel van. Mijn lichaam is dus nog steeds aan het strijden tegen het virus? Klinkt dat jullie bekend?
Ben deze week ziek thuis met sinusitis.  Moet AB nemen omdat HA denkt dat het heel lang zou aanslepen door de EBV.
Dus weer ff rusten en gas terug nemen maar ik heb er echt genoeg van!!!

Wiekspiet

  • Lid
  • Berichten: 12
Re: Hoe ik het ervaar...
« Reactie #4 Gepost op: 01 februari, 2018, 17:20:27 »
Ik heb bijna 2x per jaar voorhoofdholte ontsteking. ( ook voordat ik ziek werd.)
Beste helpt om te stomen boven gekookt water en baby neusspray (anderen raken je slijmvliezen nog meer van geirriteerd). En daarmee je neus proberen vrij tw houden.

Igm waardes geen verstand van, hebben bij mij maar 1x op pfeiffer getest en toen was het niet meer actief.

Maak je zelf niet gek.. helpt je niks.
Voel mezelf al bijna 2,5 jaar een dweil :p. <?- als je dat niet wil moet je gaan rusten!

Peetje

  • Moderator
  • Lid
  • Berichten: 1880
  • Geslacht: Vrouw
    • Wizardzone
Re: Hoe ik het ervaar...
« Reactie #5 Gepost op: 04 februari, 2018, 09:26:53 »
Het kan ook zijn dat het virus weer actief is. Het blijft in je lichaam aanwezig en kan weer actief worden als je weerstand laag is. Je pikt dan ook makkelijker een ander virus op.
Bij een AB kuur kan het verstandig zijn om ook een kuur probiotica te nemen. AB vernietigt ook de goede bacterien.

En wat Wiekspiet zegt, echt voldoende rust nemen, dan ben je er het snelste van af.

Beterschap!

Catharina

  • Lid
  • Berichten: 3
  • Geslacht: Vrouw
Re: Hoe ik het ervaar...
« Reactie #6 Gepost op: 30 april, 2018, 17:01:21 »
Ik ben benieuwd hoe het nu met je duizeligheid gaat.
Ik heb veel last van duizeligheid en af en toe geen
Scherp zicht. Het maakt me soms erg onzeker en angstig.
Ik ken geen mensen die hier last van hadden tijdens Pfeiffer.